esad
(şimdiye kadar 9 posta) | | Öğretmenler günü bu gün,
Ellerimde gene güller ve karanfiller,
Yüreğimde sabırsız bir sevgi çağlayanı,
Sevmenin ve sevilmenin coşkusu,
Lakin…
Lakin başım önde,mahzun ve kederli,
Güller kadar yanmış yüreğim elemli,
Sensizliğin acısı var ya gönül,
Sessizliğin yürek yakan çığlığı...
Yolların boz rengi,
Duvarların alaycı dili,
Çiçeklerin öksüzlük feryadı,
Güllerin isyanı...
Sensizlik var ya gönül,sensizlik..
Ve sessizlik,
Aah kara bahtlı alın yazım,
Sabra tahammülü kalmayan yüreğim,
Güllerin elimde kalan gözyaşları,
Karanfillerin seni çağıran kokusu,
....
Ben gene de bir buket yapıp,
Vazoya koyuverdim güllerle karanfilleri,
Hani sen varmış gibi,
Ama inanmadı ne güller ne karanfiller,
Ve sessizlik...
Alışmıştı çiçekler her sene,
Senin elinden su içmeye,
Kalbinden beslenmeye,
Güller gülücüklerinle yanmaya,
Karanfiller nefesinden misklenmeye,
Alışmıştık gönül her sene,
Sana ve sevgi dolu yüreğine,
…..
Gül bahçesinde bülbül olurdum sana,
En güzel nağmeleri mırıldanırdık hep birlikte,
Duvarlar bizi dinlerdi o zaman,
Sessizliğe sendin engel,
Yollarla konuşmazdım,
Yağmurlara küsmezdim,
Ama sensizlik var ya gönül,
Ve sessizlik...
Bu gün öğretmenler günü,
Ve bir öğretmen mahzun,
Bir öğretmen üzgün
Yüreğinden vurgun...
24 Kasım 2001
|
