Şiir gibi bir hayatınız olur bazen.Yaşamaktan zevk alırsınız,her anın,her saatin ayrı bir mutluluğu yaşanır içinizde.Öyle bir şiirdir ki hayatınız,kafiyeler kendiliğinden yerli yerince oturuverir.Size keyifle seyretmek düşer.
Veya bazen bilmeden yaşarsınız hayatı.O gizemli ve güzel şiirin farkında bile olamazsınız.Başkalarının sizde gördüğünü siz farketmezsiniz bile.Taa bir gün şiirin kafiyeleri bozulana kadar...

Bir gün şiirin ahengi bozuluverir aniden.Ve maalesef "Hayat Şiirini" eski güzelliğine getiremezsiniz.Mısralar bozuluverir,dizeler dökülür adeta.Hiç bir şey yapamadan gene seyredersiniz,yüreğinizdeki yangınla...Sadece seyredersiniz...

Ve bir daha şiir sevmezsiniz...

Şiiri sevmekten vazgeçerseniz, yaşamaktan da vazgeçmişsiniz demektir.Hayat ümit şiirinin kendisidir.Her zaman sevgi sözcüklerinin her anımızı saran büyüsünü anlatmaz belki;zaman zaman hayatımızdaki acılarımızı,kavurucu özlemlerimizi,hasretlerimizi dile getirir.Şiiri susturursak ,kalbimizi susturmuş oluruz ve kendimizi terkederiz.Oysa yaşantımızı sonsuzluk inancıyla yaşamalıyız.O zaman şiirlerimizin ümitlerle dolu bir şekilde hiç dilimizden, yüreğimizden düşmediğini görürüz.Bir kul için en büyük nimettir şiir tadında yaşamak.

Şiir tadında yaşam sürmeniz dilklerimle...


Allah'a Emanet Olun..